અક્ષયપાત્ર

રેખા સિંધલ

સ્વ. શ્રી આદિલ મન્સૂરીની બે ગઝલો

                                                                 કવિ શ્રી સાથેની યાદગાર ક્ષણો…..   

adil-mansuri-and-me2

(1)

ઝાકળનું મળ્યું જીવન ને સૂર્યમાં ઠરવાનું
કોઈ હવે સમજાવો આદિલને શું કરવાનું

એક પળમાં નીખરવાનું; એક પળમાં વીખરવાનું
આ ફૂલ જે ખીલ્યું તે ખીલીને તો ખરવાનું

સૂરજ તો બધો તડકો ઢોળી દે અહીં સાંજે
ને રોજ સવારે આ કશ્કોલને ભરવાનું

એકલતાની આ કેવી સરહદમાં પ્રવેશું કે
પોતાનાથી વીંટળાઈ પોતાનાથી ડરવાનું

હોડી ન હલેસાં હો સઢ હો ન સુકાની હો
દરિયોય ન દેખાતો ને પાર ઊતરવાનું

ક્યાં મુજને લઈ ચાલી એકાંતભરી રાતો
યાદ આવે સતત તારી ને ખુદને વીસરવાનું

ક્યારેય ન રોકાતો વેગીલો સમય કિંતુ
એક ક્ષણને ઊભી રાખી ને ઊંડા ઊતરવાનું

પગરવ હો ન પડઘા હો, થડકાર ન ધબકાર
એકલતા લપેટીને અવકાશમાં ફરવાનું

સરખા જ બધા લાગે; ના ભેદ કોઈ જાગે
એહરામ પહેરીને મક્કામાં ઊતરવાનું

બીજું તો કશું આદિલ ક્યાં યાદ હવે અમને
હર શ્વાસના ઊંડાણે એક નામને સ્મરવાનું

(2)

નદીની રેતમાં રમતું નગર મળે ન મળે,
ફરી આ દ્રશ્ય સ્મૃતિપટ ઉપર મળે ન મળે.

ભરી લો શ્વાસમાં એની સુગંધનો દરિયો,
પછી આ માટીની ભીની અસર મળે ન મળે.

પરિચિતોને ધરાઈને જોઈ લેવા દો,
આ હસતા ચહેરા; આ મીઠી નજર મળે ન મળે.

ભરી લો આંખમાં રસ્તાઓ, બારીઓ, ભીંતો,
પછી આ શહેર, આ ગલીઓ, આ ઘર મળે ન મળે.

રડી લો આજ સંબંધોને વીંટળાઈ અહીં,
પછી કોઈને કોઈની કબર મળે ન મળે.

વળાવા આવ્યા છે એ ચ્હેરા ફરશે આંખોમાં,
ભલે સફરમાં કોઈ હમસફર મળે ન મળે.

વતનની ધૂળથી માથુ ભરી લઉં ‘આદિલ’,
અરે આ ધૂળ પછી ઉમ્રભર મળે ન મળે.

November 10, 2008 - Posted by અક્ષયપાત્ર | ગઝલ | | 8 Comments

8 Comments »

  1. સરખા જ બધા લાગે; ના ભેદ કોઈ જાગે
    એહરામ પહેરીને મક્કામાં ઊતરવાનું

    બીજું તો કશું આદિલ ક્યાં યાદ હવે અમને
    હર શ્વાસના ઊંડાણે એક નામને સ્મરવાનું

    … નસીબદાર તમે આવી સુંદર ક્ષણો માટે
    અને
    અમે પણ તમારી ક્ષણોના ભાગીદાર બનવા માટે

    વ હેં ચતા ર હે શો

    Comment by pragnaju | November 10, 2008 | Reply

  2. ઘણા વખતથી તમારા ફોટાના દીદાર કરવા મન થતું હતું. આજે એ ઈચ્છા સંતોષાઈ.

    પહેલી ગઝલ પહેલી જ વાર વાંચી. સરસ ભાવ છે.

    Comment by સુરેશ જાની | November 10, 2008 | Reply

  3. ઉપર કહ્યું છે તેમ તું નશીબદાર છે. આવી બીજી પણ અનેક સુન્દર ક્ષણોની તું સહભાગી બની શકી છે. .
    તારી રચનાઓ પણ મૂકતી રહેજે…

    એકલતાને લપેટીને અવકાશમાં ફરવાનું….

    ખૂબ સુન્દર..

    Comment by nilam doshi | November 11, 2008 | Reply

  4. નદીની રેતમાં રમતું નગર મળે ન મળે-સ્કુલમાં ભણતી હતી ત્યારે આ ગઝલ અભ્યાસક્રમમાં આવતી હતી. ફરી આજે માણવા મળી પણ ત્યારે આદિલભાઈ આપણી વચ્ચે નથી.

    Comment by Heena Parekh | November 11, 2008 | Reply

  5. :)

    Comment by અમિત પિસાવાડિયા | November 11, 2008 | Reply

  6. VERY NICE RACHANA of ADILBHAI…He is AMAR with with these & other contubutions in the GUJARATI SAHITYA….An ANJALI KAVYA is on CHANDRAPUKAR..All invited to the Site>>>
    http://www.chandrapukar.wordpress.com

    Comment by DR. CHANDRAVADAN MISTRY | November 13, 2008 | Reply

  7. ઝાકળનું મળ્યું જીવન ને સૂર્યમાં ઠરવાનું
    કોઈ હવે સમજાવો આદિલને શું કરવાનું
    બીજું તો કશું આદિલ ક્યાં યાદ હવે અમને
    હર શ્વાસના ઊંડાણે એક નામને સ્મરવાનું !

    Thanks Rachana.
    Keep up your good work and Join with BPA,Amadavad,India with your Pen,Hands and Heart to help.

    Rajendra

    http://www.bpaindia.org
    http://www.yogaeast.net

    Comment by dhavalrajgeera | November 14, 2008 | Reply

  8. મેં પણ મારા બ્લોગમાં આદિલ સાહેબને શ્રધ્ધાંજલી અને થોડીક યદગાર ક્ષણો લખી હતી.
    આપણે ધન્ય છીએ કે આવા મોટા ગજાના કવિને રુબરુ મળવાનો અવસર મળ્યો.

    અમદાવાદ છોડવા બદલ આદિલ સાહેબને સંબોધીને મારાથી એક શીકાયત લખાઇ ગઇ.જે મેં બ્લોગમાં પણ મુકી છે.

    ગુન્હા કર્યા કોઇએ, ને સજા આખા શહેરને ?
    આમ કાં ભુલી ગયો, આખે આખા શહેરને ?
    તું કહે તો લખી આપું,માફીનો હું દસ્તાવેજ,
    છે ભરોસો મારા પર, આખે આખા શહેરને.

    Comment by દિનકર ભટ્ટ | November 22, 2008 | Reply


Leave a comment