About Rekha Sindhal

મારા વિષે મારે કહેવાનુ અઘરૂં છે. અસ્તિત્વના અનેક ટુકડાઓમાંથી ક્યાં ટુકડાનો પરિચય આપું? ઓપરા વિન્ફ્રીના કહેવા મુજબ ( જો તમે રોજ ઊઠીને લખવાનો વિચાર કરતાં હો તો તમે લેખક છો) હું લેખિકા છું પણ સિધ્ધહસ્ત નહી. ક્યારેક કવિતા લખવાનો પ્રયત્ન કરૂ છું પણ કવિયત્રી હોવાનો દાવો કરી શકું નહીં.

માઈક્રોબાયોલોજી અને શિક્ષણમાં સ્નાતક થયા પછી ગણિત-વિજ્ઞાનની શિક્ષિકા તરીકે કાર્ય કર્યું છે અને પ્રયોગશાળામાં વૈજ્ઞાનિકની મદદનીશ તરીકે પણ કાર્ય કર્યું છે. ઘણા વર્ષો સુધી મેડિકલ લેબોરેટરીમાં ટેકનિશીયન તરીકે કામ કરેલ છે. સાથે સાથે ફૂલટાઈમ કૌટુંબિક જવાબદારીઓમાં ત્રણ પુત્રીઓની માતા અને ભારતીય પત્નીની રસોડા દ્વારા પતિને રીઝવવાની પ્રથા…..આ બધા આનંદ વચ્ચે ક્યારેક ક્યારેક કલમ ઉપાડીને લીટીઓ તાણ્યાનો આનંદ પણ માણ્યો છે. સામાજિક સંસ્થાઓમાં સ્વૈચ્છીક સેવાઓ આપતા રહેવાનો સતત પ્રયત્ન કરતી રહી છું. નેતાગીરી સ્વભાવ સાથે વણાયેલી છે એમ સૌ કહેતા હોય છે એટલે માનવું પડે છે બાકી ભાવપ્રદેશમાં કેડી કંડારવાની હજુ બાકી છે.

હવે શક્તિના પૂર ઓસરવા લાગ્યા છે ત્યારે કલમનો ટેકો વધુ યાદ આવે છે. અને એ ટેકે ટેકે આગળનો પંથ સરળ બને એવા પ્રયત્નમાં વાચકોનો સથવારો મળશે તો આ આનંદયાત્રા વધુ માણી શકાશે. એમ માનીને આ બ્લોગ શરૂ કર્યો છે. દેશ છોડ્યાને 2008માં વીસ વર્ષ થયા. હાલ યુ.એસ.એ.ના ટેનેસી રાજ્યમાં રહું છું. જન્મ વેરાવળ(સોમનાથના દ્વારે) 1956માં માર્ચની પહેલી તારીખે અને મૃત્યુ અમેરીકામાં થાય એવું ઈચ્છું છું કારણ કે આ ભૂમિ સાથે હવે વધારે માયા બંધાઈ ગઈ છે.

 પરમ મિત્ર નીલમના સાથ વગર કલમ પકડવાનું કદાચ ઠેલાતુ જ રહ્યું હોત. સરસ્વતી માતા ક્યા સ્વરૂપે દર્શન દે અને જીવનવીણાના સૂર ફરી વહેતા થવા લાગે તે અકલ્પ્ય બીના છે. એમના આશીર્વાદની ઝંખના અને મિત્રોની શુભેચ્છાઓની આશા સાથે આ બ્લોગની શરૂઆત કરી આપવાની નીલમ દોશીએ આપેલ ભેટ સ્વીકારતા હું હર્ષ અનુભવુ છું.