ખોવાયો પમરાટ !

 અરે ! કેટલુ સુંદર ઝાડ !

હવામાં પુષ્પોની સુંગધનો દરીયો

શ્વાસોશ્વાસે મન ભરીને માણ્યો

ક્યાંથી ભરી આ સુંગધ ?

મૂળમાં કઈ છે તાકાત?

અટક્યો પશ્ન આંખે

પલક ઢળી ધરતી પરે

આભે ઉડતા સપના બાંધી

ખોદ્યા મૂળીયા આસપાસ

દટાયેલા કોઈ મૃતદેહની દુર્ગંધ

છૂટી ગઈ દેહ આરપાર

ખોવાયો આનંદનો સાગર

મળ્યો ધૃણાનો મહાસાગર

કૂમતે ભટક્યા ભૂતકાળે

હવે નહી પમાશે પમરાટ !

Advertisements
This entry was posted in કાવ્યો, સ્વરચિત કૃતિઓ. Bookmark the permalink.

3 Responses to ખોવાયો પમરાટ !

  1. Govind Maru કહે છે:

    અરે ! કેટલુ સુંદર ઝાડ !

    હવામાં પુષ્પોની સુંગધનો દરીયો

    શ્વાસોશ્વાસે મન ભરીને માણ્યો

    ક્યાંથી ભરી આ સુંગધ ?

    કૂમતે ભટક્યા ભૂતકાળે

    હવે નહી પમાશે પમરાટ !

  2. પંચમ શુક્લ કહે છે:

    સરસ ભાવાભિવ્યક્તિ.

  3. DR. CHANDRAVADAN MISTRY કહે છે:

    અરે ! કેટલુ સુંદર ઝાડ !

    હવામાં પુષ્પોની સુંગધનો દરીયો

    શ્વાસોશ્વાસે મન ભરીને માણ્યો

    ક્યાંથી ભરી આ સુંગધ ?…..

    કૂમતે ભટક્યા ભૂતકાળે

    હવે નહી પમાશે પમરાટ !…….

    Wrote the lines that gave birth to a Kavya…..& then wrote the ending lines. What a contrast !
    Sometimes the joy of life is shortlived !
    Rekhaben, enjoyed the Rachana !

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s